Repairing my fridge

I have a fridge I bought in 2009. In the door, there is a tray that holds heavy items like yoghurt cartons. That tray was held up with two tiny tabs on each side, which fall in a slot in the side of the tray. In 2013, those tabs broke off, which rendered the tray unusable. This means I had to put those cartons in the fridge proper, blocking access to the vegetable drawer (I had to remove all the cartons to access it) and making access to the bottom shelf more cumbersome.

This is annoying.

Ik heb in 2009 een koelkast gekocht. In de deur zit een rekje waar de zware dingen zoals yoghurtpakken op staan. Dat rekje werd vastgehouden met twee kleine tabjes aan elke kant, die in een sleuf aan de zijkant van het rekje passen. In 2013 zijn deze tabjes afgebroken, waardoor ik het rekje niet meer kon gebruiken. Dit betekende dat ik de yoghurtpakken in de koelkast zelf moest plaatsen, waardoor ik niet meer bij de groentela kon (ik moet alle pakken uit de koelkast halen voor ik hem open kan maken) en ook niet meer makkelijk bij de dingen op de onderste plank.

Dit is vervelend.

In 2013, I repaired this by heating up four M6 bolts and pushing them in the styrene insulation in the door. The heads of the bolt just fit the slot in the side of the tray. Because the bolts didn’t go trough all they way, they didn’t form a heat bridge.

In 2013 heb ik dit rekje gerepareerd door vier M6-bouten te verwarmen, en in de styreen-isolatie in de deur te drukken. De kop van de bouten paste precies in de sleuf aan de zijkant van het rekje. Omdat de bouten niet door-en-door gingen, ontstond er geen warmtebrug.

To my great surprise, this solution held up until the end of 2020 (over 7 year, almost double how long the original tabs held up). But now I was back to having no easy access to my vegetable drawer. I tried a little more high-tech approach.

My friend [Knarf] has a 3D printer, so I whipped up OpenSCAD and designed a tab to fit in the side of the tray.

Tot mijn verbazing heeft dit goed gewerkt tot eind 2020 (meer dan 7 jaar, bijna dubbel zo lang als de oorspronkelijke tabjes). Maar nu zat ik weer zonder makkelijke toegang tot de groentela. Ik had behoefte aan een wat meer high-tech-aanpak.

[Knarf], een vriend van me, heeft een 3D-printer, dus ik heb OpenSCAD aangeslingerd en een tab gemaakt die aan de zijkant van het rekje pastte.

I actually had [Knarf] make a test print, which was too tight. I then adapted the model but I made an error because instead of making it 0.1mm narrower, I made it wider, now it was too tight. But I was a bit fed up with my fridge and [Knarf] had already made a few failed prints (because his room was too cold — don’t print in a cold wave if your hous isn’t insulated good enough), so I decided to make it fit the old-fashioned way.

Ik heb [Knarf] een testprint laten maken, die iets te strak was. ik heb het model toen aagepast, maar ik heb een fout gemaakt want in plaats van 0.1mm smaller, heb ik het breder gemaakt, en nu pastte het helemaal niet. Ik was het echter zat en [Knarf] had al een paar mislukte prints gemaakt (omdat het te koud was in zijn kamer — print niet al je een slecht geïsoleerd huis hebt in een koudegolf), dus ik heb het op de ouderwetse manier passend gemaakt.

I took two files and filed the tabs down until they fit. It ain’t pretty and I actually went trough the outer layer of one of the tabs, but this wasn’t a problem as it was on the top front, the least load-bearing part.

The next problem was how to fix this to the fridge. I had some epoxy glue. Ideally, you need to clamp things after glueing, but my new “tabs” sat on the outer flange which was tapered on two sides. Meaning that whatever edge I tried to clamp it, either the tab itself shifted forward or the weight of the clamp made it shift. My (non-ideal) solution was to use manual clamping force for the required 5 minutes after which it should’ve been fixated (according to the packaging).

Ik heb met wat vijlen de tabs afgevijld totdat ze pasten. Dit ziet er niet heel mooi uit en ik ben door de buitenlaag van een van de prints gegaan, maar dit is de boven-voorkant, de kant die het minst kracht op moet vangen.

Het volgende probleem was hoe dit vast te maken. Ik had wat epoxylijm. Idealiter moet je dat klemmen bij het verlijmen, maar mijn nieuwe tabjes kwamen op de aan beide kanten taps toelopende binnerand van de deur. De tab bleef verschuiven, aan welke kant ik het ook proberde te klemmen met een lijmtang. Mijn (niet-ideale) oplossing was om handmatig te klemmen, gedurende de 5 minuten waarna de epoxy (volgens verpakking) gefixeerd zou moeten zijn.

Unfortunately, the glue gun’s “mixer” didn’t have a very good attachment, so more glue came out on the side than on the business end, and of course not always on the newspaper I had put down as a precaution… But after some hasty cleaning-up and use of proper expletives, the tabs seemed to be fixed.

Helaas zat de “mixer” van de lijmspuit niet goed vast, dus er kwam meer lijm daar eruit dan aan het goede einde van de spuit, en uiteraard niet alleen op de krant die ik uit voorzorg neergelegd had… Maar na wat snel opruimen en het gebruik van de juiste krachttermen leken de tabs vast te zitten.

After 6 hours (when the epoxy was fully hardened), I tried and to my joy, the tray fit! I could now put everything back in the tray in the door and can easily access the bottom shelf and vegetable tray!
I also cleaned the fridge in the meantime — which I had put off for a while because I wanted to do it at the same time as this repair.

I’m really curious how long this will hold out, the 3d print is quite brittle and I guess the cold won’t help, but we’ll see.

Na 6 uur was de epoxy volledig uitgehard. Ik heb het rekje geprobeerd en tot mijn vreugde pastte het! Ik heb alles teruggezet in het rekje in de deur en kan nu weer makkelijk bij de groentela en de onderste plank!
Ook gelijk maar de koelkast schoongemaakt — dat was al lang nodig maar ik had het uitgesteld zodat ik het tegelijk met deze reparatie kon doen.

Ik ben heel benieuwd hoe lang dit zal houden, de 3D-print is best bros en de kou helpt natuurlijk niet. Ik hoop langer dan de 4 jaar die de oorspronkelijke tabs het gehouden hebben.

Using the LCD

I found an old beaten-up CD player a while back, and decided to take out the human interface card, with the LCD and buttons on it.

In a previous episode, I managed to get the LCD to do something. Now, I will try to let it do exactly what I want it to do!

The first task is to find out what segments is controlled by what segment to the chip(s). In Controlling the card, I found out how to send the chips data — basically I have to send an 80-bit sequence to the two chips, of which 2*4 bits are chip control data. This leaves 72 bits of data to control 57 segments, so some of the chip’s capacity was unused.

My first plan of attack is simple: in the previous episode I learnt how to listen for keypresses, so my idea was to make a simple keypress-driven loop trough all the 72 data bits, to see which segment will light up.

Continue reading “Using the LCD”

Scanning keys

Now that I deciphered where everything goes and how everything works, it was time to make sure I build a foundation to make the I/O a little more usable, instead of fetching raw data. Fist stop: make the input buttons accessible.

Working with keypresses is actually not as simple as I intuitively thought. If you have one button attached to one input pin and do a simple digitalRead(pin);, then you know your button is pressed. But if you want to do an action only once on every key press? You could have a little variable that keeps track of whether the key was not pressed last time and is now — basically working on the leading edge. But then you still have the problem of key bounce to take care of.

And what if you want to detect long presses (e.g. to go into a settings menu) or held presses (press once to increase a counter, keep pressing to keep increasing it)?

But first, the basics, how to detect a simple keypress with the scan matrix used in this board?

Continue reading “Scanning keys”

Controlling the card

I found an old beaten-up CD player a while back, and decided to take out the human interface card, with the LCD and buttons on it.

In a previous post, I found out where all the connections on the PCB go and how they connect the buttons, LCD and chips together and what they do. Now, I will try to see whether I can control them.

Continue reading “Controlling the card”

Interfacing with a human interface card

I found an old beaten-up CD player (a Philips AK601) next to the trash container a while back.
I picked it up, found it not worthy of being taken back into use, so I decided to open it up and maybe gut it for parts. I found a couple of motors inside, but what really drew my interest was the human interface card, or the print which holds the buttons and LCD.

The card is a one-sided PCB, with on the backside (the green side which holds the traces) three ICs, and on the other side an LCD screen (with what seems to be two incandescent lightbulbs as backlight, 8 diodes, 13 buttons, one capacitor, one transistor, a 9-strand ribbon cable that connects to the motherboard and a hell of a lot (25ish) wire links.

The LCD is an interesting one: it has 6 7-segment digits and a few more items, like whole-word PAUSE, SHUFFLE etc, separate digits 1-6 (presumably for a cd changer) and two “cd” icons.

Enhanced picture of the LCD segments. Dirt also enhanced.

My curiosity was triggered by how simple everything looked and I started on a quest to understand this board.

Continue reading “Interfacing with a human interface card”

Track plan sites — Track maps of the trains Netherlands, and partially of Belgium, Germany and other countries, and tram & metro of the Netherlands (formerly — Track maps of most French city rail (metro & tram) systems and a few abroead, among which London — Network maps of most urban rail systems in the world — Track maps of most of European’s urban (tram & metro) networks

Railway Codes — Track maps of some of the UK’s tram systems

A Complete and Geographically Accurate NYC Subway Track Map — The NYC subway including Manhattan and Bronx’ LIRR, PRR and other railroads

Binders for cables — Bindstripjes voor snoeren

As any tinkerer, I have a lot of cables — power cords, USB cords, network cables and the like. I litterally have 5 drawers full of them. The problem is getting the cords to not coil up.

Zoals iedere knutselaar heb ik een heleboel snoeren — stroomkabels, USB-snoertjes, netwerkkabels etcetera. Ik heb letterlijk 5 laden vol snoeren.

Continue reading “Binders for cables — Bindstripjes voor snoeren”

Restoring a template / een sjabloon restaureren

The ship I sailed on a lot, the Ebenhaëzer, is a so-called klipperaak — a ship with the front of a clipper and the rear of an aak.
The front of a clipper — sometimes — has klipper curls [examples], which is a painted floral ornament, symmetrical on both sides

Het schip waar ik veel op gevaren heb, de Ebenhaëzer, is een klipperaak, wat altijd uitgelegd is als “een schip met een klipperkop en een akenkont”.
Op de voorsteven van een klipper zitten — soms — klipperkrullen [voorbeelden], ofwel een geschilderd lofwerk, symmetrisch aan beide kanten.

The Ebenhaëzer has clipper curls. [Kasper] wanted to build a chest and paint it Ebenhaëzer-style, so needed a template.
Fortunately, the ship’s paperwork binder has a template, used when the head of the ship is re-painted.

Ook de Ebenhaëzer heeft klipperkrullen. [Kasper] wilde een kist maken en vervolgens schrilderen in Ebenhaëzer-stijl, en had dus een klipperkrullen-sjabloon nodig. Gelukkig zit er in het motorboek van de Ebenhaëzer een sjabloon, voor als de kop geschilderd moet worden.

Continue reading “Restoring a template / een sjabloon restaureren”

GR 412 Sentier des Terrils E1: Eijsden — Blegny — Micheroux

I decided to walk the GR412 – Sentier des Terrils — a walk along the coal mining axis — and thus spoil tip (Terril) axis of Wallonia. The GR runs from Blegny, close to Maastricht, to Bernissart, on the French border.

Ik heb besloten de GR412 – Sentier des Terrils te lopen — een wandeling langs de kolenwinningsas — en dus steenberg-as van Wallonië. De GR loopt van Blegny, bij Maastricht, naar Bernissart, dicht bij de Franse grens.

Red: my route. Blue: GR412
Rood: mijn route. Blauw: GR412
Stage / Etappe : 1
Date  / Datum  : 14-12-2019
From  / van    : Eijsden (NL) (57m)
To    / naar   : Micheroux (277m)
Km             : 30.79km
Time           : 7h03m
Terrils        : 2 (0 climbed / beklommen)
Weather        : First sunny, then cloudy, 11°C, occasional rainshowers
      / weer   : Eerst zonnig, later bewolkt, 11°C, af en toe regenbuien
Continue reading “GR 412 Sentier des Terrils E1: Eijsden — Blegny — Micheroux”

GR 412: Terrils visited

I am walking the GR 412 – Sentier des Terrils.
There are a lot of terrils (slag heaps) in Belgium, about 740 in Wallonia alone, mostly lying on the Liege ­— Charleroi — Mons — Lille axis. The GR 412 follows this axis.

Below is a list of terrils my walk put me on, or directly next to. There are many more I have seen.

The list will be updated as my walk progresses.

Continue reading “GR 412: Terrils visited”